اغلب مدیران تصور میکنند هرگاه کارمندی از قوانین تخطی کند، بهترین واکنش، تنبیه فوری است. اما پژوهش مایکل گیل، استاد دانشگاه آکسفورد، که بر پایه بررسی بیش از ۲۵۰ مطالعه انجام شده، نشان میدهد این رویکرد همیشه درست نیست.
همه قانونشکنیها یکسان نیستند:
کارکنان ممکن است به چهار دلیل متفاوت از قوانین عبور کنند:
- برای منفعت شخصی
- برای کمک به همکار یا مشتری
- به دلیل فشار مدیر یا محیط کار
- به دلیل باور به انجام «کار درست» از منظر اخلاقی
قبل از تنبیه، دلیل را پیدا کنید.
رهبران موفق ابتدا دو سؤال میپرسند:
- آیا این رفتار به سازمان آسیب زده یا به حل یک مشکل کمک کرده است؟
- این رفتار ناشی از انتخاب فرد بوده یا شرایط او را به این سمت سوق داده است؟
تکرار یک تخلف، زنگ خطر برای خود سازمان است.
اگر یک قانون بارها توسط افراد مختلف نقض میشود، احتمال دارد مشکل از خود قانون، نظام پاداش یا فرآیندهای سازمان باشد، نه صرفاً از کارکنان.
رهبران کنجکاو، موفقتر از رهبران واکنشی هستند:
به جای قضاوت سریع، باید:
- با افراد گفتوگو کنند.
- نیت را از نتیجه جدا کنند.
- الگوهای تکرارشونده را بررسی کنند.
- ریشههای سازمانی تخلف را اصلاح کنند.
جمعبندی:
قانون برای حفظ نظم ضروری است، اما هر تخلف نشانه «کارمند بد» نیست. گاهی قانونشکنی، پیامی درباره ناکارآمدی قوانین یا فشارهای سازمانی است. رهبرانی که به جای واکنش احساسی، با کنجکاوی علت رفتار را بررسی میکنند، نهتنها مشکل امروز را حل میکنند، بلکه از تکرار آن در آینده نیز جلوگیری خواهند کرد.
منبع: Harvard Business Review
