یادداشتی در سوگ زنده‌یاد مهندس محسن خلیلی

مقدمه

جامعه صنعتی ایران امروز یکی از استوانه‌های خرد و تدبیر خود را از دست داد. خبر درگذشت زنده‌یاد مهندس محسن خلیلی، نه تنها برای اعضای انجمن مدیران صنایع، بلکه برای تمامی فعالان اقتصادی که در پی تعالی ساختار تولید کشور هستند، اندوهی عمیق به همراه داشت. او فراتر از یک تولیدکننده یا یک مدیر بنگاه اقتصادی، نمادی از «تفکر صنعتی» در ایران بود.

تاریخچه

محسن خلیلی عراقی، زاده ۵ تیر ۱۳۰۸ در تهران، کارآفرین برجسته، پیشکسوت صنعت گاز مایع در ایران و از چهره‌های اثرگذار در توسعه صنعت کشور، روز جمعه ۱۷ مهرماه ۱۴۰۵ درگذشت.
وی فارغ‌التحصیل رشته الکترومکانیک دانشکده فنی دانشگاه تهران و از بنیان‌گذاران شرکت بوتان بود. او در سال ۱۳۳۳ نخستین نسل از محصولات گازسوز را در ایران تولید کرد و نقشی مؤثر در شکل‌گیری و توسعه این صنعت ایفا نمود.
مشارکت در پایه‌گذاری صنعت گاز مایع، توسعه ساخت لوازم و تجهیزات گازسوز، تولید تجهیزات تحت فشار برای ذخیره‌سازی و حمل سیالات گازی و ترویج استانداردهای تخصصی در این حوزه، از جمله اقدامات ماندگار این پیشکسوت صنعت ایران به شمار می‌رود.
مهندس خلیلی در طول عمر پربار خود، بخش مهمی از فعالیت‌هایش را به توسعه و تقویت تشکل‌های صنفی و صنعتی اختصاص داد. تأسیس سندیکای شرکت‌های توزیع‌کننده گاز در سال ۱۳۴۷، بنیان‌گذاری انجمن مدیران صنایع در اسفند ۱۳۵۹، دو دوره عضویت در هیئت‌رئیسه اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران، تأسیس کنفدراسیون صنعت ایران در سال ۱۳۸۰ و پایه‌گذاری انجمن صنایع لوازم خانگی ایران، بخشی از کارنامه ارزشمند او در مسیر اعتلای صنعت و حمایت از بخش خصوصی است.
وی افزون بر فعالیت‌های صنعتی و تشکلی، در عرصه مسئولیت‌های اجتماعی نیز حضوری مؤثر داشت و از بنیان‌گذاران و اعضای هیئت‌امنای مؤسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان «محک» بود؛ اقدامی ارزشمند که نشان‌دهنده توجه او به مسئولیت اجتماعی و حمایت از جامعه بود.

میراثی فراتر از تولید

مهندس خلیلی به ما آموخت که مدیریت صنعتی، تنها محدود به بهینه‌سازی فرآیندهای تولید یا تحلیل صورت‌های مالی نیست؛ بلکه در گروِ فهمِ دقیقِ جایگاهِ بخش خصوصی در اکوسیستمِ کلانِ اقتصادی کشور است. او با بنیان‌گذاری انجمن مدیران صنایع، بستری را فراهم کرد تا صدایِ عقلانیتِ بخش خصوصی شنیده شود. میراث او در گروه صنعتی «بوتان»، تنها یک برند موفق نبود؛ بلکه الگویی از تاب‌آوری در برابر طوفان‌های اقتصادی، تعهد به کیفیت و پایبندی به استانداردهای مدیریتی بود که همچنان برای بسیاری از ما در استان آذربایجان شرقی، مرجع و الگوست.

تعهد به مسیرِ توسعه

برای ما در آذربایجان شرقی، که قطب تولید و تجارت کشور محسوب می‌شویم، نگاهِ مهندس خلیلی به «صنعتِ متکی بر دانش و تشکل‌گرایی»، نه یک شعار، بلکه ضرورتی برای بقا بوده است. او همواره بر این باور بود که مدیران صنایع باید فراتر از دیوارهای کارخانه، در عرصه تصمیم‌سازی‌های کلان کشور نقش‌آفرین باشند.

سخن پایانی

انجمن مدیران صنایع استان آذربایجان شرقی، ضمن ابراز تألم عمیق، درگذشت این پیشکسوت نامدار را به جامعه صنعتی کشور و خانواده محترم ایشان تسلیت عرض می‌نماید. یاد و نام مهندس خلیلی، به واسطه بینشِ عمیق و نقشِ بی‌بدیلش در شکل‌گیری تشکل‌های صنعتی، در حافظه جمعی صنعتگران ایران جاودانه خواهد ماند.
باشد که تداوم مسیرِ حرفه‌ای او، بهترین ادای دین ما به این معمارِ صنعت باشد.
روحش شاد و یادش گرامی باد.

سید باقر شریف زاده
رئیس هیات رئیسه انجمن مدیران صنایع استان آذربایجان‌شرقی