9 مهر 1405

 درس‌های ورزش برای مدیران

 درس‌های ورزش برای مدیران کسب‌وکار

پژوهشی که روی ۱۱ مربی موفق در لیگ‌های معتبر جهان انجام شده، نشان می‌دهد موفقیت در تصمیم‌های بزرگ، بیش از آنکه به استعداد لحظه‌ای وابسته باشد، نتیجه آمادگی، نظم ذهنی و یادگیری مداوم است؛ اصولی که می‌تواند برای مدیران و رهبران سازمان‌ها نیز الهام‌بخش باشد.

قبل از تصمیم‌گیری؛ زمین بازی را از قبل طراحی کنید
مربیان موفق، پیش از رسیدن به لحظات حساس، سناریوهای مختلف را بارها مرور و تمرین می‌کنند.
آنها نقش هر فرد، معیارهای تصمیم‌گیری و گزینه‌های جایگزین را از قبل مشخص می‌کنند تا در شرایط بحرانی دچار سردرگمی نشوند.
همچنین اجازه نمی‌دهند حجم بالای داده‌ها تمرکز آنها را بر هم بزند و تنها اطلاعات ضروری و تحلیل‌شده را مبنای تصمیم قرار می‌دهند.
شناخت دقیق روحیات و رفتار اعضای تیم نیز بخش مهمی از این آمادگی است.

حین تصمیم‌گیری؛ آرامش، مهم‌تر از سرعت
مربیان نخبه احساسات خود را سرکوب نمی‌کنند، بلکه آنها را مدیریت می‌کنند تا هیجان یا ترس بر قضاوتشان اثر نگذارد.
آنها همزمان زبان بدن، انرژی و تغییر رفتار بازیکنان را زیر نظر دارند و بر اساس آمادگی واقعی افراد تصمیم می‌گیرند.
تصمیم‌های سریع آنها حاصل شانس یا الهام لحظه‌ای نیست؛ بلکه نتیجه سال‌ها تجربه، تمرین و تشخیص سریع الگوهای مشابه است.

بعد از تصمیم‌گیری؛ یادگیری متوقف نمی‌شود
مربیان موفق اشتباهات را بخشی طبیعی از فرآیند تصمیم‌گیری می‌دانند و مسئولیت آنها را می‌پذیرند.
پس از هر تصمیم دشوار، تلاش می‌کنند اعتماد اعضای تیم را حفظ و تقویت کنند.
آنها به جای تمرکز صرف بر نتیجه، کل فرآیند تصمیم‌گیری را بازبینی می‌کنند تا در آینده تصمیم‌های دقیق‌تر و مؤثرتری بگیرند.

جمع‌بندی
رهبران موفق، چه در ورزش و چه در کسب‌وکار، تصمیم‌های بزرگ را در لحظه خلق نمی‌کنند؛ آنها با پیش‌بینی، آمادگی، شناخت افراد، کنترل احساسات و یادگیری از تجربه، احتمال موفقیت خود را در شرایط بحرانی افزایش می‌دهند.

منبع: Harvard Business Review (HBR)

دیدگاهتان را بنویسید

هفده − 11 =

مقالات مرتبط

پنج روایت از دنیای مدیریت؛ از فرهنگ سازمانی تا عدم‌قطعیت تقاضا

پنج روایت از دنیای مدیریت؛ از فرهنگ سازمانی تا عدم‌قطعیت تقاضا 1.فرهنگ…

8 مهر 1405

رفتارهای آسیب‌زننده به همکاری‌های سازمانی؛ از سلطه بر مکالمات تا مدیریت مداخله‌گرانه

 رفتارهای آسیب‌زننده به همکاری‌های سازمانی؛ از سلطه بر مکالمات تا مدیریت مداخله‌گرانه…

7 مهر 1405

متقاعدسازی در مدیریت؛ هنر اثرگذاری بدون دستکاری کارکنان

هنر متقاعدسازی در مدیریت؛ بدون بازی با افکار کارکنان متقاعدسازی در مدیریت،…

6 مهر 1405

چگونه نقاط قوت شما می‌توانند به ضررتان تمام شوند؟

چگونه نقاط قوت شما می‌توانند به ضررتان تمام شوند؟ ۷ دام مدیریتی…

5 مهر 1405

 درس‌های ورزش برای مدیران کسب‌وکار

پژوهشی که روی ۱۱ مربی موفق در لیگ‌های معتبر جهان انجام شده، نشان می‌دهد موفقیت در تصمیم‌های بزرگ، بیش از آنکه به استعداد لحظه‌ای وابسته باشد، نتیجه آمادگی، نظم ذهنی و یادگیری مداوم است؛ اصولی که می‌تواند برای مدیران و رهبران سازمان‌ها نیز الهام‌بخش باشد.

قبل از تصمیم‌گیری؛ زمین بازی را از قبل طراحی کنید
مربیان موفق، پیش از رسیدن به لحظات حساس، سناریوهای مختلف را بارها مرور و تمرین می‌کنند.
آنها نقش هر فرد، معیارهای تصمیم‌گیری و گزینه‌های جایگزین را از قبل مشخص می‌کنند تا در شرایط بحرانی دچار سردرگمی نشوند.
همچنین اجازه نمی‌دهند حجم بالای داده‌ها تمرکز آنها را بر هم بزند و تنها اطلاعات ضروری و تحلیل‌شده را مبنای تصمیم قرار می‌دهند.
شناخت دقیق روحیات و رفتار اعضای تیم نیز بخش مهمی از این آمادگی است.

حین تصمیم‌گیری؛ آرامش، مهم‌تر از سرعت
مربیان نخبه احساسات خود را سرکوب نمی‌کنند، بلکه آنها را مدیریت می‌کنند تا هیجان یا ترس بر قضاوتشان اثر نگذارد.
آنها همزمان زبان بدن، انرژی و تغییر رفتار بازیکنان را زیر نظر دارند و بر اساس آمادگی واقعی افراد تصمیم می‌گیرند.
تصمیم‌های سریع آنها حاصل شانس یا الهام لحظه‌ای نیست؛ بلکه نتیجه سال‌ها تجربه، تمرین و تشخیص سریع الگوهای مشابه است.

بعد از تصمیم‌گیری؛ یادگیری متوقف نمی‌شود
مربیان موفق اشتباهات را بخشی طبیعی از فرآیند تصمیم‌گیری می‌دانند و مسئولیت آنها را می‌پذیرند.
پس از هر تصمیم دشوار، تلاش می‌کنند اعتماد اعضای تیم را حفظ و تقویت کنند.
آنها به جای تمرکز صرف بر نتیجه، کل فرآیند تصمیم‌گیری را بازبینی می‌کنند تا در آینده تصمیم‌های دقیق‌تر و مؤثرتری بگیرند.

جمع‌بندی
رهبران موفق، چه در ورزش و چه در کسب‌وکار، تصمیم‌های بزرگ را در لحظه خلق نمی‌کنند؛ آنها با پیش‌بینی، آمادگی، شناخت افراد، کنترل احساسات و یادگیری از تجربه، احتمال موفقیت خود را در شرایط بحرانی افزایش می‌دهند.

منبع: Harvard Business Review (HBR)