بازگشت به مدیریت مبتنی بر ارزش
مجله Harvard Business Review در تازهترین شماره خود معتقد است که با پایان دوران سرمایه ارزان و افزایش هزینه تأمین مالی، شرکتها باید دوباره «مدیریت مبتنی بر ارزش» را در مرکز تصمیمگیریهای خود قرار دهند؛ اما نه با رویکرد سنتی، بلکه با نگاهی متوازن به منافع همه ذینفعان.
چرا این موضوع دوباره اهمیت پیدا کرده است؟
در سالهای اخیر بسیاری از شرکتها به سمت مدلهای مبتنی بر مسئولیت اجتماعی، پایداری و توجه به ذینفعان حرکت کردند. اما با افزایش نرخ بهره و گرانتر شدن سرمایه، مدیران ناچارند منابع محدود را دقیقتر و هدفمندتر تخصیص دهند.
مدل پیشنهادی HBR چیست؟
نویسندگان تأکید میکنند که خلق ارزش اقتصادی باید همچنان هدف اصلی سازمان باشد؛ اما تصمیمها باید در چارچوب تعهدات روشن نسبت به کارکنان، مشتریان، محیطزیست و جامعه اتخاذ شوند. به بیان دیگر، منافع ذینفعان نباید نادیده گرفته شود، بلکه باید بهعنوان مرزها و معیارهای تصمیمگیری در نظر گرفته شوند.
دو نوع تعهد برای مدیران
تعهدات سخت (Hard Constraints): اصولی که نباید نقض شوند؛ مانند رعایت قوانین، استانداردهای ایمنی، حفظ اعتماد مشتریان و تعهدات زیستمحیطی.
تعهدات نرم (Soft Constraints): عواملی که در انتخاب میان گزینههای مختلف به مدیران کمک میکنند؛ مانند رضایت کارکنان، مسئولیت اجتماعی و شهرت برند.
پیام اصلی
مدیریت موفق به معنای انتخاب بین «سودآوری» و «مسئولیتپذیری» نیست. سازمانهای پیشرو میتوانند با حفظ تعهدات خود نسبت به ذینفعان، سرمایه را به پروژههایی اختصاص دهند که بیشترین ارزش بلندمدت را خلق میکنند.
در شرایط اقتصادی جدید، شرکتهایی موفقتر خواهند بود که هم در تخصیص سرمایه انضباط مالی داشته باشند و هم اعتماد کارکنان، مشتریان و جامعه را حفظ کنند.
منبع Harvard Business Review
