چگونه بدون قمار روی پروژه‌های بزرگ، رشد کنیم؟

 بسیاری از مدیران تصور می‌کنند برای دستیابی به رشد قابل توجه باید یک تصمیم بزرگ بگیرند؛ مثلاً ورود به یک بازار جدید، خرید یک شرکت رقیب یا سرمایه‌گذاری سنگین روی یک محصول تازه. اما پژوهش جدید MIT Sloan Management Review نشان می‌دهد که این نگاه همیشه درست نیست

یافته اصلی چیست؟

بررسی بیش از ۱۲۰۰ شرکت نشان می‌دهد بسیاری از کسب‌وکارهای موفق، رشد خود را نه از طریق یک اقدام بزرگ و پرریسک، بلکه از طریق مجموعه‌ای از اقدامات کوچک، هدفمند و مستمر به دست آورده‌اند. این شرکت‌ها به جای آنکه همه منابع خود را روی یک پروژه متمرکز کنند، چندین فرصت رشد را به صورت همزمان دنبال می‌کنند.

 چرا این رویکرد مؤثر است؟

 احتمال شکست را کاهش می‌دهد؛ زیرا موفقیت شرکت به یک تصمیم وابسته نیست.

 امکان یادگیری و اصلاح مسیر را در طول اجرا فراهم می‌کند.

 انعطاف‌پذیری سازمان را در برابر تغییرات بازار افزایش می‌دهد.

 فشار مالی و مدیریتی ناشی از پروژه‌های عظیم را کاهش می‌دهد.

 دو مدل متفاوت رشد

 مدل اول: شرط‌بندی بزرگ سرمایه‌گذاری سنگین روی یک پروژه احتمال سود بسیار بالا احتمال شکست بسیار پرهزینه
 مدل دوم: رشد تدریجی و هوشمند اجرای چندین ابتکار کوچک و متوسط ریسک کمتر یادگیری مستمر رشد پایدارتر در بلندمدت

 شرکت‌های موفق چه می‌کنند؟

محصولات موجود را بهبود می‌دهند.

بازارهای جدید را به‌صورت آزمایشی بررسی می‌کنند.

خدمات مکمل ارائه می‌دهند.

 بهره‌وری عملیاتی را افزایش می‌دهند.

از داده‌ها برای شناسایی فرصت‌های کوچک اما سودآور استفاده می‌کنند.

درس مهم برای مدیران

 در محیط‌های پرابهام و ناپایدار، موفقیت الزاماً متعلق به جسورترین مدیران نیست؛ بلکه متعلق به مدیرانی است که بتوانند مجموعه‌ای از فرصت‌های رشد را شناسایی، اولویت‌بندی و مدیریت کنند. رشد پایدار معمولاً نتیجه یک «حرکت قهرمانانه» نیست؛ بلکه حاصل صدها تصمیم درست، اصلاحات تدریجی و اجرای منظم در طول زمان است.

 منبع: MIT Sloan Management Review