فرصتهای آینده در رقابت تکنولوژیک
هوش مصنوعی در حال عبور از مرحله یک ابزار نرمافزاری ساده است. سیستمهای جدید میتوانند تصمیم بگیرند، ابزار به کار بگیرند، حافظه داشته باشند، اقدام کنند و در برخی موارد عملکرد خود را بهبود دهند. به این مرحله میتوان «هوش ترکیبی» گفت؛ جایی که انسان و عاملهای هوشمند در کنار یکدیگر، ساختار جدیدی از فعالیت اقتصادی و مدیریتی ایجاد میکنند.
پنج نشانه ورود به عصر هوش ترکیبی:
- خودمختاری پایدار: عاملهای هوش مصنوعی میتوانند وظایف پیچیده را برای مدت طولانیتری دنبال کنند و بهتدریج بخشی از فعالیتهای سازمانی را مستقل از انسان انجام دهند.
- هویت و حافظه پایدار: سیستمهای جدید میتوانند اطلاعات و تجربه تعاملات قبلی را حفظ کنند و براساس آن، عملکرد خود را در فعالیتهای بعدی بهبود دهند.
- عاملیت در جهان واقعی: هوش مصنوعی دیگر فقط پاسخ تولید نمیکند؛ میتواند ایمیل ارسال کند، کد اجرا کند، در وب جستوجو کند و با حسابها، منابع مالی و زیرساختها تعامل داشته باشد.
- خوداصلاحی: برخی سیستمها قادرند کد خود را آزمایش و اصلاح کنند و در فرآیند بهبود عملکرد خود نقش داشته باشند.
- استقلال مولد: عاملهای هوشمند میتوانند برای رسیدن به یک هدف کلی، اهداف فرعی تعریف کنند، ابزار مورد نیازشان را پیدا کنند و حتی با عاملهای دیگر همکاری کنند.
چهار اقدام فوری برای مدیران:
۱. ارزیابی سیستمها: بررسی کنید سیستم مورد استفاده تا چه اندازه خودمختار است، حافظه دارد، در جهان واقعی اقدام میکند، خود را بهبود میدهد یا میتواند اهداف جدید ایجاد کند.
۲. تعریف دوباره اختیارات: مشخص شود چه تصمیمهایی حتماً به تأیید انسان نیاز دارند و برای اقدامات حساس، مانند انتقال پول یا حذف داده، چه محدودیتهایی وجود دارد.
۳. مالکیت بر حافظه و زمینه: شرکتها باید بدانند دادهها، تاریخچه تصمیمها و حافظه عاملها کجا ذخیره میشوند و مالک آنها چه کسی است.
۴. افزایش سرعت نظارت: وقتی عاملها بهصورت مستمر یاد میگیرند و عملکرد خود را تغییر میدهند، نظارت نیز باید از کنترلهای دورهای به نظارت مستمر و لحظهای نزدیک شود.
شکاف مدیریتی مهمتر از هوش ترکیبی
هوش ترکیبی میتواند بهرهوری، سرعت نوآوری و ظرفیت عملیاتی شرکتها را افزایش دهد؛ اما همین خودمختاری و توانایی اقدام میتواند ریسکهای جدیدی ایجاد کند.
مسئله اصلی این نیست که هوش مصنوعی بیش از حد هوشمند شود؛ بلکه این است که سازمانها همچنان سیستمهای خودمختار و تصمیمگیرنده را مانند ابزارهای ساده مدیریت کنند.
رقابت آینده میان شرکتهایی که هوش مصنوعی دارند یا ندارند نخواهد بود؛ بلکه میان سازمانهایی خواهد بود که میتوانند عاملهای هوشمند را سریعتر، ایمنتر و مؤثرتر مدیریت کنند.
منبع: Fast Company
